» سعادت و کمال انسان در چیست ؟

آیا سعادت بشر در خوردن ، ارضای شهوات و دستیابی به ثروت ، قدرت و شهرت ، و به بیان دیگر ، در تأمین خواسته ها و تمنیّات حیوانی و نفسانی است ؟ آیا کمال انسان با این شاخص ها تعریف و سنجیده می شود ؟ در فرهنگ و تمدّن مادّی و سکولار غرب ، که پس از رنسانس و ورود به عصر اومانیسم و مدرنیسم ، با بریدن از آسمان و خدا شکل گرفت ، خوشبختی و سعادت فرد ، با شاخص لذّت های حیوانی و نفسانی ، و کامیابی و کمال جامعه ، با شاخص توسعه و توانمندی اقتصادی تعریف و سنجیده می شود . آیا به راستی معیار سعادت و کمال فرد و جامعه همین هاست و انبیای الهی و کتب آسمانی نیز به انسان و سعادت و کمال او همین گونه می نگرند ؟

در قرآن کریم تصریحات و اشارات فراوانی وجود دارد که از آنها عظمت فوق العاده و بی نظیر و همتای انسان در جهان آفرینش فهمیده می شود . آفریده شدن آدم در بهشت ، ¹  خلیفة اللّهی و جانشینی خدا ، ²  که مستلزم ظرفیّت های فوق تصوّری است که به او توانایی مدیریّت جهان آفرینش به قائم مقامی خدا را بدهد ، سجده ی تمامی ملائکه بر آدم ، ³  که حاکی از خاضع و تسلیم بودن تمامی نیروهای حاکم بر مُلک و ملکوت عالم در برابر انسان است ، دانا و دارای تمامی اسماء الهی شدن آدم ، ⁴  که بیانگر مظهریّت تامّ کمال ، جمال و جلال الهی بودن اوست ، حامل شدن انسان بار امانتی را که آسمان ها ، زمین و کوه ها از تحمّل آن عاجز بودند و شانه خالی کردند و بر خود لرزیدند ، ⁵  تبریک گفتن خداوند به خویشتن به عنوان نیکوترین آفرینندگان به هنگام آفریدن و دمیدن روح انسانی در کالبد بشر ، ⁶  آفریده شدن انسان در نیکوترین و متوازن ترین صورت و سیرت ، ⁷  کرامت بنی آدم و برتری فوق العاده ی انسان بر بسیاری از آفریدگان ، ⁸  نمونه هایی از اشارات و تصریحات قرآن بر منزلت و مرتبه ی عظیم انسان است .

اکنون باید پرسید آیا این همه عظمت ، ناظر بر جنبه های ظاهــــــری و طبیعی بشر است ؟ بی شک چنین نیست ، زیرا اگر جنبه های طبیعی و ظاهری ، دلیل بر شرافت انسان و اشرف مخلوقات بودن او باشند ، با توجّه به اینکه بسیاری از حیوانات در این جنبه ها بر انسان برتری دارند ، چنین شرافت و اشرفیّتی برای انسان پذیرفتنی نخواهد بود . خرس ها در خوردن ، خوک ها در شهوترانی ، گرگ ها ، پلنگ ها و شیرها در سلطه جویی ، غلبه و از پا در آوردن رقیب و دشمن ، و روباه ها در حیله گری ، شیطنت و فریبکاری ، از بشر پیشگام ترند . بنابراین عظمت و برتری انسان در این جنبه ها نیست و سعادت و کمال انسان را در این امور نباید جست ؛ بلکه راز این منزلت فوق العاده و بی نظیر را باید در حقیقت و گوهر انسانی او یافت

اگر فرضاً خداوند عالم تمام ذرّیّه هفتاد و سه گروه امّت پیغمبر ( ص ) که بودند و هستند و می آیند ، همه را یکباره می آفرید با لوح ساده و دل بی نقش ، و از همه آیات و احادیث طرفین هم تا به  آخر عمر بی خبر می ماندند و معلوم ایشان نمی شد مگر دو مطلب بدیهی مسلّمی شیعه و سنّی ، یکی علم امیرالمؤمنین ( ع ) و یازده فرزند طاهرین او با معجزات و کرامات ایشان و یکی نادانی و گمراهی ابوبکر و عمر و عثمان با کلمه اَقیلُونی ⁷⁵  که ابوبکر گفت ، وُ کُلُّ النّاسِ اَفقَهُ مِن عُمَرَ ⁷⁶  تا آخر که عمر گفت ، والله که احدی ، غیر از مذهب شیعه ، اختیار نمی کرد الاّ ماشاء الله ، و همه دشمن آن سه نفر می شدند و همه را مستحقّ لعن ابدی و عذاب سرمدی می دانستند . و لکن چه کند بیچاره که از دین آباء و از تقلید گذشتگان گذشتن مشکل است و لوح دل و سینه را از اعتقاد طفولیّت شستن و از نقش کودکی پاک کردن هزار مرتبه مشکل تر است . لهذا ضرب المثل اَلعِلمُ فِی الصِّغَرِ کَالنَّقشِ فِی الحَجَرِ ⁷⁷  . و اگر ما شیعیان نیز العیاذبالله سنّی زاده بودیم والله که همه ما نیز سنّی می شدیم الاّ ماشاء الله و ما نیز همه آیات و احادیث را پیچیده ، به کناری می گذاشتیم و شروع به مزخرف گوئی مانند ایشان می نمودیم . پس عمده شکرها همین شکر است که به تشیّع تولّد یافیتم . و الاّ هرکه بگوید که من اوّل لوح سینه از نقش کودکی شستم و تخلیه نفس نمودم و بعد ، از روی آیات و اخبار و برهان عقل این مذهب را اختیار کردم والله متّهم و مستحقّ تکذیب است الاّ من شاء الله تبارک و تعالی . و اگر از آیات قرآنی و احادیث شاهد بیاورم که تکذیب پیغمبران همه به واسطه تقلید پدران بوده بسیار است و لکن طول می کشد و لازم هم نیست بعد از آنچه پیش گفتیم و بدیهی نمودیم .

.: الحمدلله الّذی هدانا لهذا و ما کنّا لنهتدی لو لا اَن هَدانا الله :.

........................................

پی نوشت ها :

1. ابن ابی الحدید ، شرح نهج البلاغه ، جلد 1 ، ص 56  و جلد 4 ، ص 166 و یعقوبی ، تاریخ ، جلد 2 ، ص 127 و ابن قتیبه دینوری ، الامامة والسیاسة ، ص 16 .

2. ابن ابی الحدید ، شرح نهج البلاغه ، جلد 1 ، ص 61 و فخر رازی ، اربعین ، ص 467 و قرطبی ، تفسیر قرآن ، ج 5 ، ص 99 .

3. دانشی که در کودکی آموخته شود همچون نقشی است که بر سنگ حکّ شود .

»»»

منبع : کاشف الاسرار، بنیادهای بینش و باورهای شیعی ، مولی نظر علی طالقانی ، جلد اوّل ، به کوشش : مهدی طیّب ، صفحه 140

رهبر معظم انقلاب:

دست قدرت‌هاي مداخله‌گر به خون بيگناهان حادثه تروريستي زاهدان‌ آلوده است

خبرگزاري فارس:رهبر معظم انقلاب اسلامي طي پيامي با تسليت حادثه خونين تروريستي در زاهدان، به آلوده بودن دست طراحان سياسي برخي قدرت‌هاي مداخله‌گر و دستگاه‌هاي جاسوسي آنان در اين حادثه تاكيد كردند.

به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از پايگاه اطلاع‌رساني دفتر مقام معظم رهبري، حضرت آيت‌الله خامنه‌اي، رهبر معظم انقلاب اسلامي در پي حادثه خونين تروريستي در زاهدان در پيام تسليتي با اشاره به آلوده بودن دست طراحان سياسي برخي قدرت‌هاي مداخله‌گر و دستگاه‌هاي جاسوسي آنان به ايجاد فتنه و برادركشي ميان مسلمانان بر هوشياري مردم، پيگيري مسوولان و توجه كافي به توطئه دشمنان با حفظ يكپارچگي و وحدت اسلامي و ملي تاكيد كردند.
متن پيام رهبر معظم انقلاب به شرح زير است:

بسم الله الرحمن الرحيم

حادثه‌ خونين تروريستي در زاهدان كه به شهادت جمعي و مجروح شدن جمع بيشتري از ارادتمندان به اهل بيت نبوت در روز شهادت حضرت صديقه‌ طاهره سلام الله عليها انجاميد، موجب تاسف و تاثر و نگراني فراوان اينجانب گرديد.

تعرض به جان مردم مومني كه براي عبادت خداوند و عرض ارادت به اهل بيت عليهم السلام در خانه‌ خدا گرد آمده‌اند، جنايت بزرگي است كه خداوند مرتكبان و مسببان آن را نخواهد بخشيد: «و من يقتل مومنا متعمدا فجزاوه جهنم خالدا فيها و غضب الله عليه».

مباشران اين جنايت اگرچه ممكن است بر اثر عصبيت و جهل مرتكب اين گناه بزرگ شده باشند؛ ليكن نمي‌توان ترديد كرد كه دست طراحان سياسي برخي قدرت‌هاي مداخله‌گر و دستگاه‌هاي جاسوسي آنان نيز به خون بيگناهان اين حادثه‌ خونين آلوده است.

ايجاد فتنه و آشوب و برادركشي ميان مسلمانان در كشورهاي اين منطقه و در كشور عزيز ما يكي از هدف‌هاي هميشگي دشمنان جمهوري اسلامي بوده و تنها با هوشياري مردم و پيگيري مسوولان مي‌توان جلو اين خباثت و رذالت سياسي را گرفت.

لازم است، مردم مومن و بيدار زاهدان و ديگر شهرها در آن استان و همه جاي كشور توجه كافي به توطئه‌ دشمنان داشته باشند و با حفظ يكپارچگي و وحدت اسلامي و ملي، دشمنان ايران و اسلام را ناكام سازند.

لازم است، علما و معتمدان اهل تسنن در آن استان مواضع قاطع خود را در بيزاري از مفسداني كه به نام دفاع از اهل سنت دست به چنين جناياتي مي‌زنند، بار ديگر صريحا ابراز نموده، مردم را از كيد و مكر دشمن آگاه سازند و نيز لازم است علما و متنفذان شيعه همگان را از نيت شوم دشمنان كه ايجاد كينه‌هاي مذهبي و قومي است مطلع ساخته از واكنش‌هاي نسنجيده و عصبي جلوگيري نمايند.

مسئولان و ماموران امنيتي و سياسي بايد با هوشياري و جديت از امنيت عموم مردم مسلمان پاسداري نموده، عاملان اين جنايت را به پنجه عدالت بسپرند.

اينجانب به خانواده‌هاي داغدار، همدردي و تسليت خود را معروض داشته، علو درجات براي شهيدان و شفاي عاجل براي مجروحان از خداوند متعال مسئلت مي‌نمايم.

سيدعلي خامنه‌اي

8 خرداد 1388

4 جمادي الثاني 1430

برخى از مردم كسانى هستند كه جان خود را براى تحصيل رضاى خداوند از دست مى‏دهند; وخداوند به بندگان خود رؤوف ومهربان است.

بسيارى از مفسران شان نزول آيه‏اخير را حادثه «ليلة المبيت‏» مى‏دانندوبر آنند كه آيه به همين مناسبت در باره حضرت على -عليه السلام نازل شده است.

سمرة بن جندب، عنصر جنايتكار عصر اموى، با گرفتن چهار صد هزار درهم حاضر شد كه نزول اين آيه را در باره حضرت على -عليه السلام انكار كند ودر يك مجمع عمومى بگويد كه آيه در باره عبد الرحمان بن ملجم نازل شده است! وى نه تنها نزول اين آيه را در باره على -عليه السلام انكار كرد بلكه افزود كه آيه ديگرى(كه در باره منافقان است) در باره‏على -عليه السلام نازل شده است. آيه مزبور اين است:

دانشمند معروف شيعه، مرحوم شيخ طوسى، در امالى خود دنباله واقعه هجرت را كه منتهى به نجات پيامبر شد چنين مى‏نويسد:

شب هجرت سپرى شد وعلى -عليه السلام از محل اختفاى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آگاه بود وبراى فراهم ساختن مقدمات سفر پيامبر لازم بود شبانه با او ملاقات كند.

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم سه شب در غار ثور بسر برد. در يكى از شبها حضرت على -عليه السلام وهند بن ابى هاله فرزند خديجه به غار رفتند وبه محضر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم رسيدند. پيامبر دستورهاى زير را به حضرت على داد:

1) دو شتر براى من وهمسفرم آماده كن.(در اين موقع ابوبكرگفت: من قبلا دو شتر براى اين كار آماده كرده ام. پيامبر فرمود: در صورتى اين دو شتر را از تو مى‏پذيرم كه پول هر دو را بپردازم.سپس به على دستور داد كه پول شتران را بپردازد».

2) من امين قريش هستم وهم اكنون امانتهاى مردم در خانه من است.فردا بايد در محل معينى از مكه بايستى وبا صداى رسا اعلام كنى كه هركس امانتى نزد محمد دارد بيايد وآن را باز گيرد.

3) بعد از رد امانتها بايد خود را آماده مهاجرت كنى.هروقت نامه من به تو رسيد، دخترم فاطمه ومادرت فاطمه وفاطمه دختر زبير بن عبد المطلب را همراه خود بياور.واگر كسانى از بنى هاشم خواستار مهاجرت شدند مقدمات هجرت آنان را نيز فراهم كن.(سپس فرمود:)«از اين پس هر خطرى كه در كمين تو بود از تو برطرف شده است وديگر آسيبى به تو نخواهد رسيد».

[1] 4- مدارك نزول آيه را در باره على -عليه السلام سيد بحرينى در تفسير برهان (ج‏1، ص‏206 -207) ومرحوم بلاغى در تفسير آلاء الرحمان (ج‏1، ص 184- 185) نقل كرده‏اند. شارح معروف نهج البلاغه، ابن ابى الحديد،مى گويد:مفسران نزول آيه را در حق‏على نقل كرده‏اند.(ر.ك. ج‏13، ص 262).

[2] 5- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 4 ص 73.

[3] 6- اعيان الشيعة، ج‏1، ص‏237.

[4] 7- متن عبارت پيامبر اين است:« انهم لن يصلوا اليك من الآن بشي‏ء تكرهه‏».

صفحه7

فداكارى امير مؤمنان -عليه السلام در شبى كه خانه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم از طرف آدمكشان قريش محاصره شده بود امرى نيست كه بتوان آن را انكار كرد ويا كوچك شمرد. خداوند براى اينكه به اين رويداد تاريخى رنگ ابدى وجاودانى بخشد در قرآن مجيد (سوره بقره، آيه‏207) از آن ياد كرده است و مفسران بزرگ نيز در تفسير آيه مربوط به اين واقعه به نزول آن در شان حضرت على -عليه السلام اشاره كرده‏اند.و اما در اينجا دو گواه تاريخى بر آن مى‏آوريم

دو مطلب تاريخى گواه مى‏دهد كه عمل حضرت على -عليه السلام در آن شب جز فداكارى نبوده، آن حضرت به راستى آماده قتل وشهادت در راه خدا بوده است.

1) اشعارى كه امام -عليه السلام پيرامون اين حادثه تاريخى سروده وسيوطى همه آنها را در تفسير خود نقل كرده است، گواه روشن بر جانبازى اوست:

وقيت‏بنفسي خير من وطا الحصى محمد لما خاف ان يمكروا به وبت اراعيهم متى ينشرونني ومن طاف بالبيت العتيق و بالحجر فوقاه ربي ذو الجلال من المكر و قد وطنت نفسي على القتل و الاسر

من جان خود را براى بهترين فرد روى زمين ونيكوترين شخصى كه خانه خدا وحجر اسماعيل را طواف كرده است‏سپر قرار دادم.

آن شخص عاليقدر محمد بود. ومن هنگامى دست‏به اين كار زدم كه كافران نقشه قتل او را كشيده بودند ولى خداى من او را از مكر دشمنان حفظ كرد.

من در بستر وى بيتوته كردم ودر انتظار حمله دشمن بودم وخود را براى مرگ واسارت آماده كرده بودم.

2) دانشمندان سنى وشيعه نقل كرده‏اند كه خداوند در آن شب به دو فرشته بزرگ خود، جبرئيل وميكائيل، خطاب كرد كه: اگر من براى يكى از شما مرگ وبراى ديگرى حيات مقرر كنم كدام يك از شما حاضر است مرگ را بپذيرد وزندگى را به ديگرى واگذار كند؟ در اين لحظه هيچ كدام نتوانست مرگ را بپذيرد ودر راه ديگرى فداكارى كند.سپس خدا به آن دو فرشته خطاب كرد كه: به زمين فرود آييد وببينيد كه على چگونه مرگ را خريده، خود را فداى پيامبر كرده است; سپس جان على را از شر دشمن حفظ كنيد.

اگر از نظر بعضى مرور زمان بر اين فضيلت‏بزرگ پرده كشيده است، ولى در آغاز اسلام عمل حضرت على -عليه السلام در نظر دوست ودشمن بزرگترين فداكارى به شمار مى‏رفت.در شوراى شش نفرى كه به فرمان عمر براى تعيين خليفه تشكيل شد على -عليه السلام با ذكر اين فضيلت‏بزرگ بر اعضاى شورا احتجاج كرد وگفت:

من شما اعضاى شورى را به خدا سوگند مى‏دهم كه آيا جز من كسى بود كه براى پيامبر در غار (حرا) غذا ببرد؟ آيا جز من كسى در جاى او خوابيد وخود را سپر بلاى او كرد؟ همگى گفتند: والله جز تو كسى نبوده است.

[1] 8- الدر المنثور، ج‏3، ص‏180.

[2] 9- بحار الانوار، ج‏19، ص‏39، به نقل از احياء العلوم غزالى.

[3] 10- خصال صدوق، ج‏2، ص‏123 ; احتجاج طبرسى، ص 74.

صفحه8